Fuks i Asta

Różnice

2012-03-05T16:48:00.002-08:00

Pies psu nie równy, chyba każdy o tym dobrze wie. Każda rasa psa ma przypisane tylko jej konkretne cechy charakteru. W tej samej rasie mogą się urodzic psy o zupełnie skrajnych cechach osobowości.

Posiadam w domu dwa psy, które różnią się od siebie wszystkim : wiekiem, płcia, wyglądem, a ponad wszystkim charakterem.

Fuksia można określic psem o wielu twarzach. Nie ma on problemów z adaptacją do nowych warunków. Jak na terrierowatego kundla przystało jest odważny, mało wrażliwy ,samodzielny czasami zbyt samowolny. W stosunku do obcych bywa nieufny, nieprzystępny oraz pełen rezerwy. Dla rodziny i przyjaciół jest psem niesamowicie uczuciowym i przyjaznym. Z Fuksia jest znakomitym psem stróżującym;p. Cechuje go niesamowita wręcz czujnośc. Co czasami bywa męczące z powodu jego nadmiernej hałaśliwosci.

Fuksowaty mimo swojego niepozornego wzrostu jest niesamowicie silny psychicznie. Potrafi znosic duże presje. Do tego jest pojętny i cholernie inteligentny. I umie tą inteligencje wykorzystac dla własnych korzyści.

Astę można określic jednym zdaniem. Ot, taki miły, aktywny, inteligentny piesek. I taka właśnie ona jest. Kocha wszystko i wszystkich, a jedyne czego pragnie to byc lubianą i kochaną przez każdego spotkanego człowieka. Ona naprawdę jest bardzo łatwa w obsłudze.

Na forum borderowym prowadzona jest dyskusja zatytułowana : Dlaczego zdecydowałes się na border collie?

W tej oto dyskusji pewna osoba, żyjąca z borderami od paru lat, określila je pieszczotliwym mianem głupiutkich piesków, co spowodowało wielkie oburzenie wśród części borderowego towarzystwa.

Ja się z tym określeniem jak najbardziej zgadzam. Border collie to taki dziwny piesek, który zrobi wszystko o co go przewodnik poprosi.

Każesz takiemu borderkowi przeskoczyc za wysoką dla niego przeszkodę i on to zrobi. Nawet gdyby miał 20 razy pod rząd uderzyc o nią pyskiem. I nie ma w tym nic dziwnego. Bordery były od wieków hodowane, żeby współpracowały z człowiekiem. Celem ich życia jest to by właściciel / przewodnik był zadowolony, stąd to legendarne will to please. Dlatego też właściciel takiego stworzonka musi myślec za niego.

I za to własnie kocham border collie. Za ich inteligencje, którą wykorzystują dla człowieka ;)

Żyjemy!

2012-02-29T04:07:00.003-08:00

Pomału, pomalutku nadchodzi koniec zimy. Śniegu w Szczecinie już nie ma, temperatury od ponad tygodnia dodatnie - momentami jest nawet bardzo gorąco.
Czas obudzic się z zimowego snu i zabrac się ostro do pracy, biorąc pod uwagę, że czeka nas ciężki okres i mamy dośc ambitne plany do zrealizowania.
Na pewno chcialabym w Sopocie jak i Poznaniu wystartowac z As we frisbee. Myślę również o debiucie agilitowym, ale to dopiero w okolicy września.
Na chwilę obecną pracujemy nad kondycją, która nam lekko podupadła przez zimę. Męczę się także z hormonami suki, której ewidentnie się cieczka zbliża i zrobiła się małpa nie do wytrzymania.
A ponad wszystko przypominamy sobie podstawy, bo bez tego ani rusz.

Czas na zaległosci : trening Astowej i Fuksowatego po ponad trzech miesiącach przerwy. Czyli agility dla uposledzonych ;)

I coś dla ludzików z dużymi zapasami cierpliwości : jak to Negrusia żyla pod jednym dachem z Fuksowaty i Astunia :

Obi ;)

2011-11-28T10:28:00.001-08:00

Nie we wszystkim musi być Astowa genialna ;) Obi to jest to co traktujemy z wielkim przymrużeniem oka ;)
Ot poprostu fajna zabawa i zabijanie spacerowego czasu ;p

Idealnie

2011-11-22T10:27:00.001-08:00

Idealny, wprost fenomenalny, pierwszorzedny, doskonały.... Tak można określić nasz dzisiejszy frisbowy trening.
Do tego, że suka mnie codziennie pozytywnie zaskakuje przyzwyczaić się nie da. Za każdym razem popadam w wielką euforię i w niesamowity zachwyt nad As.
Z dnia na dzień dziewczynka jest coraz lepsza, i aż się boję myśleć jaka rewelacyjna by była jakby posiadała bardziej ogarniętego człowieka. Niestety skazana jest tylko na mnie.
Jako, że dziewczyna jest już dorosła jakiś czas temu rozpoczęłyśmy vaulty. W końcu zaczęła robić mi je pewnie. W ogóle nie ma oporów przed kontaktem z moim ciałem. I pięknie dyski łapie. Wprost perfekcyjny pies.

Idealna jest też nasza okolica spacerowa. Puszcza Bukowa, lasy, pola, jezioro, mnóstwo strumyczków. Normalnie aż chce się chodzić z psami. A jest gdzie. I jest z czym chodzić.

W ogóle psy mam idealne ;) I dzięki temu wszystko wydaje mi się idealne.

Je je jesień! ;p

2011-11-20T09:08:00.001-08:00

Niby zwykła ta jesień, a jednak inna niż pozostałe.
Przede wszystkim nie pada deszcz, nie jest mokro, wilgotno, błotniście i wietrznie. Można iść z kundlami na spacer i wrócić z niego jak człowiek, bez uwalonej błotem kurtki, twarzy i różnych części ciała. A ponadto mam dorosłego bordera! Odczuwam to ostatnimi czasy bardzo dogłębnie. Wiem czego mogę się po suce spodziewać. Fajnie nam się razem pracuje. Z dnia na dzień coraz lepiej. Przede wszystkim As nie jest już taka roztrzepana. Pracuje w skupieniu i jest coraz dokładniejsza. Nie robi już tysiąca rzeczy na sekundę, lecz najpierw pomyśli i zastanowi się nad tym czego oczekuję od niej.

No i bardzo sympatycznie żyje się nam na codzień. Wciąż nie mogę uwierzyć, że jeszcze miesiąc temu miałam w domu nieogarniętą młodzież, a teraz posiadam sukę. O takim psie marzyłam, ale rzeczywistość jest znacznie lepsza niż marzenia ;)

Fuksiński również w formie, jak na swoje lata, wciąż lata za piłką jak szalony I rozpoczął chłopak edukację slalomową - czas najwyższy na ten slalom nastał. Bycie agilitowym burkiem zobowiązuje.

Różyczki ;)

2011-10-17T13:14:00.000-07:00

Jeden kwiatek i dwa psy

Październikowe frisbowanie

2011-10-15T13:14:00.000-07:00

As w końcu dorobiła się frisbowego filmiku.

Co psy robią w wybory ?

2011-10-09T11:06:00.000-07:00

Od tygodnia mamy niestety prawdziwa październikową pogodę. Wietrznie w tym Szczecinie jest, mokro i w ogóle nieprzyjemnie. Chociaż dzisiejszego dnia pogoda nas milo zaskoczyła. Słoneczko świeciło, wiatru nie było i bez kurtki dało sie po dworze chodzić. Cała trójeczka kundli wiec załapały się na fajny spacerek, i na jeszcze fajniejsze zdjęcia :)

Astowa jak zawsze na wszystkich zdjęciach wygląda na niezbyt ogarniętą sukę, taką, która inteligencją nie grzeszy.

Negrowa na fotkach wychodziła już lepiej , przebłyski inteligencji w jej spojrzeniu są na zdjęciach dostrzegalne. Chociaż może i nie?:p

Fuksio przy dziewczynach sprawia wrażenie bardzo inteligentnego i ogarniętego pieska ;)

Na spacerku co poniektóre geniusze frisbowały.

Grzecznie warowały i przy okazji pięknie pozowały:

I za piłeczką ganiały:

A co niektóre to DOSŁOWNIE latały :D

Dwa psy to za mało, więc mamy trzeciego ;)

2011-10-07T12:37:00.000-07:00

Od ponad dwóch tygodni, mieszkamy z tą oto panną :

Panna niestety nie moja , a szkoda bo jest całkiem sympatycznym labkiem. Wady jednak ma, a największą z nich jest jej niechęć do porannego wstawania. Pierwszy raz spotkałam się z psem, którego trzeba prosić, żeby rano wstał z łózka i przymusem wyciągać na spacer.
Kundle dogadują sie w miarę okej. Fuks ma powiększone stado w dupie i sprawia wrażenie jakby nie zauważał, że cokolwiek sie zmieniło. Asta jest mniej aspołeczna i zdarza jej się z Negrową bawić.

Chociaż patrząc na to zdjęcie, to jednak wydaje mi sie, że duet jest tylko jeden - agilitowa Astunia i równie fajnie agilitowy Fuks.

O trio mowy jeszcze nie ma. Lecz kiedyś nadejdzie ten czas

Dobry człowiek ze mnie ;)

2011-09-11T11:21:00.000-07:00

Od wczorajszego wieczoru mam pod klatką amanta, a raczej As ma. Kawaler jest mały, chudy, bury i tchórzliwy. On by bardzo chciał, ale boi sie mnie, Fuksia i w ogóle całego świata, nie zbliża się do nas nawet na 5 metrów. Wydaję mi się sympatyczny. Biedak pewnie zdaje sobie sprawę z tego, że nie odważy sie podejść, ale wytrwale czeka. Żal mi go potwornie. Wystawiłam mu nawet miskę z wodą, bo upał dziś mieliśmy i nie mogłam patrzeć na tego kajtka leżącego cały dzień na słońcu. Dobry serce mam ;) Jedzenia mu nie dałam, bo to by była lekka przesada, no i żyję nadzieją, że jak chłopak zgłodnieje to sobie pójdzie.
Astowa szwy ma już zdjęte, ale wciąż łapa nie wygląda rewelacyjnie, tzn ma jeszcze zdartą poduszkę. Dziewczyna mi jednak jakoś wybitnie nie kuleje, więc dziś wybraliśmy się na spokojny, ale za to uż dłuższy spacerek. Nawet pozwoliłam jej się chwilkę w jeziorze popluskać, czego pewnie robić nie powinnam bo po pierwsze ta łapa, a po drugie cieczka, a moczenie kuperka w naszym przydomowym jeziorku jakieś mega higieniczne nie jest. Ale nie miałam serca jej z tej wody wywalać.
Cieczkkująca zaskakuje mnie pozytywnie. Po pierwsze słucha sie tak samo jak zazwyczaj. Zadnych zmian w jej zachowaniu nie zauważyłam. Pracuje też cudownie. Po prostu uwielbiam tego psa.
Od jakiegoś czasu robie z kundlami elementy obi. A przynajmniej sie staram, żeby to jakoś wylądało. Obi nie jest naszym priorytetem i sposobem na życie, ale zaczyna podobać mi się ta zabawa. Szczeolnie z kontuzowanymi psami , bądz kiedy na dworze jest skwar niemiłosierny,
Fuksowaty zdecydowanie w tych naszych ćwiczeniach jest prymusem. Zawsze dokładny, pracuje z entuzjazmem i chęcią, za dużo nie kombinuje. Bardzo przyjemnie mi się z nim pracue. Z As już tak łłłatwo nie jest. Chęci dziewczyna ma, rozumek swój też i inteligencję borderową, a ja wiedzę i umiejętności mizerne. Młoda kombinuje okropnie. W dodatku w momencie dopracowania jakieos jednego elementu, sypie sie nam inny. W każdym badz razie wesoło jest.

Cieczkujące i niewybiegane pieski.

2011-09-10T06:30:00.000-07:00

Cieczkujący piesek jest właściwie tylko jeden. Fuksio nie cieczkuje z oczywistych powodów. Niewybieganie za to są pieski w ilościach dwóch. Asta koszmarnie rozcięła sobie łapę, więc wynikiem tego jest ograniczenie jej ruchu. My tzn. Fuksowaty i ja solidaryzujemy się z cierpiącym borderem i na dluższcze spacerki bez Asty nie chodzimy. Za to milo spędzamy czas na siedząc na dworze i obserwując poruszające sie na wietrze zdzbła trawki, listki, pomykające po niebie z zawrotną prędkością chmurki czyli kontemplujemy przyrodę - PASJONUJĄCE ;) Nic nie uszczęśliwia człowiekeka i psa jak aktywny spacer ;) Wynikiem biernego przyglądania się owej przyrodzie są zjedzone kapcie, porozwalane śmieci i inne w podobnym stylu ciekawe obrazki. Kto jest ich twórca nie wnikam. Stawiam, ze każdy z burków ma coś na sumieniu.

Wracając do tematu cieczkującej Astowej, to suka przegina. Przed cieczką nasłuchałam się mądrości jak to suka sama sprząta po sobie. Otóż As jest wyjątkiem potwierdzającym regułę. Okropny z niej brudas. Z tym , ze tam gdzie lezy to zostawia cudowne, czerwone plamki jestem w stanie zaakceptować. Uważam, ze jednak lekką przesadą jest konieczność prania psa parę razy dziennie, bo dziewczynka potrafi sobie łapki i ogon krwią wyświnić.

Filmowo

2011-08-21T14:03:00.000-07:00

Teraz czekamy na filmik od Karoliny i info o treningach ;p

Fuksio histerykiem. i Astowej nowa pasja

2011-08-20T11:39:00.000-07:00

Wczoraj Fuks był umierający i zegnal się ze światem, a już na pewno ze swoją łapa. Chłopak rozciąl sobie kończyne. Rana niewielka ale cierpial okropnie. Był w tak złym stanie, że nie mógł o wlasnych siłach wskoczyc na łozko i wymagal wnoszenia go. sypiał wyłącznie na poduszce. Rozczulał się nad sobą okropnie, co nie przeszkadzało mu na spacerze ganiać z Astową. W domu w dalszym ciągu był umierający. Ubaw z niego miałam niesamowity.
Dziś już chłopak zapomniał o przykrym zdarzeniu i przestał bawić się w aktorstwo.
A szkoda, bo w tym jest dobry i bardzo słodki oraz rozczulający.

Wraz z Astową korzystamy z ostatnich dni lata i pierwszych słoneczych. Codziennie bywamy nad jeziorem i treujemy skoki z pomostu. Całkiem fajnie jej to wychodzi, ku uciesze wszystkich odpoczywających nad jeziorem. Nawet dziewczyna załapala sie na filmik krecony komorka;p .

O lodówce! i o młodniejącym Sztruksie :) i o strefach :)

2011-08-14T15:47:00.000-07:00

O lodówce słów kilka. no cóż Asta nauczyła się otwierać lodówkę! Że drzwi otwiera skacząc na klamkę to już sie przyzwyczaiłam, ale lodówka to już lekka przesada! Bezczelna się małpa robi! Ten pocede będzie trzeba ukrócić.

A co u Fuksia ? Młodnieje mi chłopak :)

Agilitowo fajnie pomyka, całymi dniami molestuje mnie piłką, na spacerach daje czadu i twardo dotrzymuje kroku Astowej, również w psich gonitwach jak i zapasach. Cholernie cieszy mnie ta zmiana , bo od roku nie widzialam go w tak fajnej kondycji fizycznej , a przede wszystkim psychicznej. Normalnie mam w domu kudłata kupkę energii i pozytywnego nastawienia do świata! Ba! Chlopak zaciesza się nawet na widok naszych sąsiadów czego nigdy nie robił! Skąd ta zmiana? W sumie sama chciałabym wiedzieć :)

Jeśli chodzi o strefy , to pochwałić sie chciałam. Strefy zrobione na schodach, deskach , podjazdach na wózki. plus Asta widziała w swoim życiu kładkę dwa razy na oczy . Drugie spotkanie z kładką i mam psa pięknie pomykającego po kładce, pewnie i w miarę szybko i przede wszystkim w pięknym stylu zaliczoną strefę!!!!!

Powtórka ćwiczenia i efekt ten sam!!! Przyznam sie bez bicia, że na ten moment normalnie puchnę z dumy i mam nadzieję, że tych naszych pięknych stref nie uda mi się zepsuć.

Całkiem fajnie mieć genialnego psa

Komunikacja międzygatunkowa

2011-07-28T23:06:00.000-07:00

A dokladnie pies i człowiek, Asta i ja.
Oj komunikacja między nami jest, szczególnie od strony suki.
Godzina 5 rano , deszcz leje, a piesek ujada pod drzwiami. Czyżby suka chciała na dwór wyjść?
Nakazuje zamknąć się psu. Grzeczny zwierz się zamyka. Mija parę minut i mam psa nad swoją twarzą z butem w zębach. Zabieram adidasa, karzę suce iść spać. Asta idzie się położyć. Gdzie ? Do łóżka. Przy okazji depcząc mnie, przygniatając Fuksa, ściągając ze mnie kołdrę. Uroczo. Próbuję spać dalej - z suką na moich plecach. Grzeczny pies zapomniał już, że miał sie zamknąć i jęczy mi , tym razem prosto nad uchem, w dodatku podgryza włosy. Już nie chce mi się spać. Dziewczyna postawiła na swoim . Był spacer o 5 rano w strugach deszczu.

Las, woda i Haker w Szczecinie ;p

2011-07-26T05:17:00.000-07:00

Całkiem sympatyczny spacerek to był. Asta szalała z Hakerem. Fuksio obsikiwał wszystkie krzaczki. Aga z politowaniem patrzyła na mnie i na moją orientacje w terenie.

W ostateczności doszliśmy tam gdzie chcieliśmy, a nawet udało nam się wrócić, bez zbytniej straty czasu na szukanie drogi powrotnej .

Kundle załapały się na parę fajnych fotek - a raczej As sie załapała bo zdecydwanie Aga wraz ze swoim aparatem konsekwentne dyskryminowała chłopaków.

Goleniowski weekend

2011-07-13T07:12:00.000-07:00

Weekend spędzilimy w Goleniowie na seminarium z Olgą Majewską.

Jestem absolutnie zachwycona tym seminarium i samą Olgą.

Mimo, że już jest środa to wciąż żyję weekendowymi wrażeniami.

Do domu wróciłam z wieloma przemyśleniami, z poszerzoną wiedzą , z planem działania na najbliższe tygodnie, z piękną opalenizną i padniętymi psami. I co najważniejsze z entuzjazmem do pracy

Pogoda dopisała aż za bardzo, upał był niemiłosierny. Te ciężkie warunki równoważyła obecność rzeki w pobliżu terenu, więc było gdzie zwodować psy.

Wodowali się też co niektórzy ludzcy desperaci i nawet brak stroju kąpielowego nie był tu przeszkodą.

W zajęciach uczestniczyła jedynie Astowa , która radziła sobie znakomicie, w przeciwieństwie do pańci.

No cóż pańcia jest zdecydowanie za wolna dla borderowej wariatki, jaką Asta jest ;)

W dodatku inteligencja i konsekwencja bordera przewyższają pańciową ineligencje , a przede wszystkim konsekwencje , więc border robi ze mną co chce . Czas to zmienić.

Olga pokazała nam masę ćwiczeń, które już wdrożyłam do stałego repertuaru spacerowego. . I już efekty przynoszą . Ooo!

Teraz z niecierpliwością czekamy na moment kiedy Beata dorobi się regulowanych hopek :)

Fuksio w zajęciach nie uczestniczył, ale obecny był i wkurzał wszystkich swoją obecnością i wstrętną kradzieżą cudzych piłek .

I na koniec jeszcze parę zdjęć Astowej , zrobionych przez Klaudie i Agnieszke

Pozytywnie

2011-06-21T12:19:00.000-07:00

Pozytywnie nie zawsze znaczy najlepiej ;)
Ooo!
Przekonałam się o tym ostatnimi czasy nie raz .

To nie tak, że jestem zwolenniczką tresury , musztry i metod gestapowskich w szkoleniu psów. O nie!
Jestem przede wszystkim za jasnymi regułami stawianymi psu i za konsekwencją w wychowywaniu.
Nagradzaniem tego co jest zgodne z moimi oczekiwaniami.

Fuksio wychowywany był praktycznie tylko pozytywnie, a jedyna korektą jaką stosowałam do zdyscyplinowania kundla, czy zaznaczenia, że dane zachowanie mi się średnio podoba było słowo "Eee"
I działało!
Oduczenie gonienia rowerów, samochodów, dzieci na rolkach poszło wyjątkowo prosto, chociaż może i było to długotrwałe i mozolne. Wystarczyło w Sztruksie wyrobić schemat - rowerzysta, motor, biegacz - spojrzenie na pańcię - szarpanie piłką.
Banalne!
W ten sposób rozwiązywaliśmy wszelkie problemy, które wychodziły w praniu. I tak się nam fajnie i przyjemnie żylo.

Co tu dużo mówić, ściemniać nie będę, Może i nie wydawało mi się, że jestem geniuszem szkoleniowym.....
Lecz z pewnościa ubzdurałam sobie, że bez problemu wychowam takie fajne zwierzątko, chętne do współpracy, które border collie się zwie.

Aż tu nadszedł taki dzień, że pojawiła się w moim domu Asta :)

Wszystko było super, fajnie do momentu dopóki była małym słodkim papisiem. ,czyli gdzieś do jej 4 miesiąca życia.
Wtedy pojawiło się gonienie samochodów i innych szybko poruszających się obiektów. Problem był mi znany po wcześniejszych perypetiach z fuksinskim.
Tyle, że życie czasami zaskakuje ;) Mój bardzo łupowy, żarłoczny i nastawiony na współprace border collie, głeboko gdzieś miał wszelkie moje komendy oraz cudowny zestaw zabawkowo - jedzeniowy - tak w zestawieniu ogólnym. Walczyłam z tym jej idiotycznym zachowaniem długo. Raz pojawiało się światełko w tunelu, pózniej znikało...
Czasami mi się nawet wydawało, że Astowa już jest w stanie pracować przy tak silnym dla niej rozproszeniu. No cóż było to złudne wrażenie.

Finał ten historii jest taki, że Astowa pewnego dnia dostała piękny opiep... taki naprawde solidny, było i szarpnięcie smyczą.
Nie powiem, że jej zachowanie od tego dnia się zmieniło, ale przełom nastąpił. Wystarczy teraz ja delikatnie szarpnąć i już znów mamy powrót mózgu na swoje miejsce.
Logicznym jest to, że wciąż pożądane zachowania są nagradzane, co nie zmienia faktu, że teraz dopuszczam do swojej świadomości dosadniejsze pokazywanie tego co mi się nie podoba niż słowna korekta.

Podobne rozwiązanie zastosowałam jeszcze w dwóch sytucjach - wymuszanie mojego zainteresowania poprzez bezsensowne darcie paszczy oraz ciągnięcie na smyczy.

Na pewno fajniej jest stosować tylko pozytywne metody, ale zaczynam skłaniać się do wniosku, że czasami się tak nie da. Ważnym jest zachowanie we wszystkim umiaru. Nie zawsze da sie wychować czworonoga tylko poprzez świergotanie do niego i obsypując go nagrodami.
Ciekawym tematem jest tez to czy wydawanie psu komendy zirytowanym , podniesionym tonem głosu, po czym nagradzanie psa, jest czy nie jest pozytywnym szkoleniem. Przecież to nic innego jak wywieranie presji psychicznej.
Interesującym jest też widok zestresowanych, stłamszonych psów, szczególnie o delikatniejszej, wrażliwszej psychice, wychowywanych czysto pozytywnie. Czyżby sposób bycia opiekuna, miał tu znaczenie ?
W sumie nie zdziwiłabym się.
Bo tak na chłopski rozum, jeżeli przebojowy, wielki facet - perfekcjonista, w dodatku o gburowatym głosie stanie się właścicielem delikatnego szelciaka, to w sumie nic fajneggo z tego wyjść nie może

Tak mnie naszło na takie mało sympatyczne rozważania po pobycie na psim wybiegu, gdzie i były obecne wychowywane bezstresowo goldenki i terroryzowane przez wlaścicieli pinczerko - ratlerki.

I dla rozluznienia atmosfery Fuksowaty i Astowa portretowo ;)

Sztruks agilitowo

2011-06-18T02:35:00.000-07:00

O głodnych psach ;)

2011-06-17T13:22:00.000-07:00

Czyli o moich ;)

Ile jedzenia bym im nie dała, to im ciągle było by mało. Gdybym zostawiła im wolną łapę w kwestii żywienia, to by pewnie w ciągu miesiąca doprowadziłyby się do stanu:

1) szurającego brzuchem o podłoże spaślaka - Fuks

2) ledwo zipiącej z przejedzenia kulki - Asta

Burki wiecznie są głodne i ich misją życiową jest wymyślanie różnego rodzaju taktyk na zdobycie jedzenia ;)

Asta się nie krępuje i w żadne delikatne metody perswazji się nie bawi. Po prostu na beszczelnego bierze w paszcze wszystko co jest niepilnowane. I powiedziałabym, że kradzież jedzenia opanowała już do perfekcji.

Fuksowaty jest subtelniejszy w swoim działaniu.On bierze człowieka na litość. - robiąc słodkie, duże oczy

Ciężko w takiej sytuacji jest być twardym, a nie miękkim .

Czasami czuję się normalnie jak jakaś sadystka glodząca psy. A kundle umiaru nie znają i zawsze w jakimś obcym towarzystwie zrobią scenkę - nic nie jadłem od miesiąca.

Co śmieszniejsze - zarówno F. jak i A miały w swoim życiu etapy bycia niejadkami.

No ale życie zmienne jest ;)

Frisbowo.

2011-06-16T06:55:00.000-07:00

Asta we frisbee bardzo mi się podoba. Ma fajny aport, szybki i niezawodny. Zdarza jej się fajnie skakać do talerza odrywając od ziemi wszystkie cztery kończyny. Często ładnie ląduje. To czy widowiskowo skacze w głównej mierze zależy od tego jak jej rzucę. Zdaje mi sie, że duże znaczenie ma stopień jej zmęczenia, temperatura na dworze i ogólne samopoczucie psa. Asta wprost przepięknie skacze do długich , prosto lecących rzutów. Preferuje, wtedy taki koci skok, i super przy tak latających dekielkach skacze. Co dziwne - to bardzo często nie podobają mi się w jej wykonaniu overy bo wydaję mi się, że dupka jej ciąży.

Zdecydowanie fajniej wygląda we frisbee, kiedy przez dłuższy czas nie widzi dekielków. Wtedy jej miłość do dysków osiąga apogeum.

No wlaśnie...... I tu pojawia się pewien problem. Gdy miłość jest na granicy szalęństwa to nic dobrego z tego wyjść nie może. I w taki oto sposób mamy psa, który w pierwszym etapie treningu cudnie wraca z frisbee, pięknie skacze i ... wspaniale dysków nie łapie. Mamy za to cudowy repertuar odbijania dekielków zębami i różnych innych dziwactw. Problem ten pojawił się wraz z ogólnym nakręceniem Asty na frisbee. Wcześniej miałyśmy niemal 100 proc skuteczność w łapaniu talerzy. Wraz ze spadkiem fazy pod tytulem : łooo frisbee!!! skuteczość nam wraca. Za radą Pauli zmieniłam trochę nasz trening i jakieś tam efekty są. Jeszcze mizerne, ale światełko w tunelu jest. Z mojej strony dodam , że mam wrażenie, iż w dużym stopniu pomaga szarpanie się dyskiem na samym początku naszego frisbowania. Asta wtedy ma okazję wyżyć się na dysku. I chyba w ten sposób w jakimś tam stopniu rozładowuje nagromadzone w niej emocje. Liczę na to, że z czasem Astowa nauczy się korzystac z mózgu, mimo najarania.

Wiadomo, że fajne frisbee jest wtedy gdy człowiek dobrze rzuca te dekielki. Ze mną jest tak, że zdecydowanie robię postępy. Coraz lepiej mi te dyski latają gdy trenuję sama. Tylko, że gdy dołącze psa to już nie jest tak różowo i wygląda to tak jakbym wszystko to co wypracowała sama, zapomniała. Chyba mam dołek edukacyjny. Trudne to frisbee jest zdecydowanie ;)

I na zakończenie jeszcze dodam, że Fuksowatemu też zdarza sie pofrisbować! Ooo!

Głupi i głupsza ;]

2011-06-14T13:21:00.000-07:00

A oto winowajczyni tych głupich min :

Lato w pełni.

2011-06-13T11:39:00.000-07:00

Niby czerwiec, niby wciąż wiosna , ale temperatury zdecydowanie już letnie.
Osobiście jako zwykły człowiek bardzo nie lubię upałów.
Jako właściciel psów wprost ich nie cierpię!

W taką pogodę dłuższe spacery uskuteczniamy o koszmarnej godzinie 5 rano - jest to praktycznie jedyna pora kiedy temperatura pozwala na porzucanie piłeczki czy jazde na rowerze.

W dzień ratujemy się pobytami nad naszymi przydomowymi jeziorami.
Pies i woda to połączenie idealne.
Astowa o tym wie i kocha ją miłością wielką! i to od samego szczeniaka ( pierwszy etap miłości tej objawiał sie wylewaniem wody z miski, póznej zrobiło się poważniej bo były i pierwsze taplania się w kaluży i prawdziwe kąpiele w wielkiej wodzie.

Fuksowaty wodę lubi - momentami ;) Dlatego wodne zdjęcia ma głownie takie :

I ewentualnie z piłką w pysku - Fuksik dla piłki zrobi wszystko co oznacza , ze jest w stanie również zmoczyć swoje kudłate futerko.

Parę razy udało się chłopaka uchwycić w fajniejszych momentach :)

Asty repertuar zachowań wodnych jest zdecydowanie szerszy, wiec i fotek ma więcej :

Sentymentalnie........

2011-06-11T11:30:00.000-07:00

Zalegly urodzinowy filmik :

Gosia ! Jestes niezastąpiona!

Dwa koła i psy

2011-06-09T15:18:00.000-07:00

As i F. potrafią niekiedy wprawić mnie w zakłopotanie. Nic tak glupio nie wygląda jak ledwo zipiący czlowiek na rowerze ( czyt ja ) , a przy jego boku biegnące dziarsko dwa psy ( w tym jeden o krótkich łapach),

po których kompletnie nie widać zmęczenia. Trochę to żenujące.

Na rowerze jezdzimy regularnie już przeszlo dwa miesiące, oczywiście wtedy kiedy nie ma afrykańskich upałów i tylko o koszmarnych godzinach porannych.

Śmiesznie się obserwuje zachowanie moich psów przy takich wyprawach.

Fuksowaty, który zdecydowanie w tym duecie pełni rolę tego spokojniejszego i bardziej zrównoważonego, przy rowerze wpada w jakąś ekstaze i przez pierwszy etap drogi drze się niemiłosiernie. W ogóle to F, który w życiu codziennym grzecznie człapie przy nodze, przy rowerze zmienia się nie do poznania. Całą trase biegnie trzymając się z przodu i pod żadnym pozorem nie pozwala się wyprzedzić.

Astowa, której cechą charakterystyczną jest pędzenie przez życie dzikim galopem, na rowerowych wyprawach grzecznie sobie truchta, nawet będąc bez smyczy!!! Podejrzewam, ze jest to konsekwencją wytrwałego nauczania młodej, iż będąc przy rowerze to pies nie ciagnie, nie szarpie i niczego nie wącha. Pies ma jedynie biec i nic poza tym. Wyedukowała mi się suka perfekcyjnie. Jestem ciekawa kiedy wpadnie na to , ze czasami fajniej jest sobie pozwolić na odrobinę luzu i pędzic ile sił w łapach. Ale póki co dobrze jest, jak jest.

Żałuję tylko tego, że moja kondycja pozostawia wiele do życzenia, więc nasza jazda przypomina bardzięj energiczny spacer i nie jest zbyt długa. W każdym razie na rajdy rowerowe się nie wybieramy ;p
Osobiście czerpie ogromną radość z takich wypraw, i myślę, ze kundle też mają niezły fun.

One year old border collie!

2011-06-05T23:43:00.000-07:00

Już jutro minie dokładnie rok, kiedy w hodowli Eli Way urodziła się siódemka szczylków, w tym jedna niebieska suka - ASTA!

Niesamowicie fajnie się obserwowało dorastanie As. Patrzenie jak z małego koszmarnego papisia wyrasta rewelacyjny pies, było dla mnie niesamowicie pozytywnym doświadczeniem.

Ciężko opisać w paru zdaniach ten rok bo działo się wiele.

Były pierwsze spacerki, a na nich pierwsze wspólne zabawy:

i zawieranie psich przyjazni.

Astowa w ciągu tego roku pokazywała się również publicznie:

Miała pierwsze kontakty ze śniegiem :

I uskuteczniała z borderowym towarzystwem dzikie zabawy na owym śniegu :

W pewnym okresie swego życia miała piękne futro :

A teraz wygląda mniej więcej tak, wiec futro nam się gdzieś po drodze zgubiło.

W Aście jestem zakochana miłością ślepą i jestem na jej temat zupełnie nieobiektywna. Dla mnie jest najwspanialsza, poprostu idealna.

Ewa jestem Ci bardzo wdzięczna, że Astowa może mieszkać wraz ze mna.

Wszystkim autorom zdjęć bardzo dziękuję.

Trening czyni mistrza,

2011-06-05T11:17:00.000-07:00

Może i do bycia mistrzami trochę nam brakuje, ale po całym tygodniu ćwiczeń nudnego waruj , zostań przy różnego rodzaju rozproszeniach i podwyższania coraz wyżej poprzeczki, efekty jakieś tam są. Przynajmniej jest dla nas nadzieja.

Samo dzisiejsze agilitowanie Asty wzbudziło mój zachwyt i chyba się nakręciłam naszym sukcesem bardziej niż mój pies - o ile jest to możliwe;p.

Cudownie, płynnie biegała. Jeszcze piękniej czytała moje gesty. Prawdę powiedziawszy nie mam do niej żadnych zastrzeżeń. Ogarnia się suka i ja się ogarniam.

Trzeba będzie jeszcze trochę popracować nad jej techniką skoku, gdyż na wszystkich hopkowych zdjęciach wyszła o tak:

Czyli głowa zle i chyba również linia grzbietu ?

Zrzucać nie zrzuca, porobimy trochę ćwiczeń i mam nadzieję, że naprawi mi się suka.

Jeśli chodzi o Fuksowatego , to chlopak wrócił do formy. Skakał jak za czasów młodości. Cholernie mnie cieszy ten nawrót sił witalnych. Oby Fuksiński trzymał sie tak jak najdlużej.

Frisbee suka :)

2011-06-04T11:08:00.000-07:00

Moje nieumiejętne rzuty i genialny pies ;)

Nadmorskie klimaty

2011-06-03T13:42:00.000-07:00

W zeszłym tygodniu, nasze trio miało bardzo pracującą niedziele. Gościliśmy na pokazach w Świnoujściu. Nad morze jechałam z założeniem, że Fuks będzie się promował na agility, a dla As będzie to wyjazd czysto rekreacyjny. Ewentualnie rekreacyjno - treningowy. Wyszło inaczej. Jako, że atmosfera była czysto treningowa to postanowiłam pobiec również z Asta - ku uciesze wszystkich obecnych. Jako, że na agility nie ogarniam własnego bordera, border nie ogarnia mnie, to od samego początku zdawałam sobie, ze to będzie moja totalna porażka szkoleniowa. Jakby tego było mało to warunki do biegania nie były zafajne ( gdzie okiem nie sięgnąć tam wszędzie piasek ;p) . Konsekwencją tego wszystkiego było, że nasze przebiegi wyglądały tak jak wyglądały.Border biegał gdzie chciał i jak chciał, a ja się totalnie pogubiłam.. Ogółem jednak jestem mega z suki zadowolona, bo dała z siebie wszystko ( czego , a czego , ale entuzjazmu do pracy to jej nigdy nie brakuje). Do siebie za to mam masę zastrzeżeń, ale tak zazwyczaj bywa. Dużo jeszcze pracy przed nami.

Z F. niesamowicie śmiesznie mi się biegło. Chłopak łapki ma krótkie, i te jego łapki kompletnie sobie na radziły z piaszczystym podłożem. Miał wielkie problemy z wybijaniem, ciężko mu się biegło, bo praktyczne cały tonął w piachu. Tempo miał koszmarnie wolne, a ja przyzwyczajona do fajnie pomykającego psa, nie mogłam się jakoś z nim zgrać.
Lecz chyba pobiegliśmy bez większych potknięć

W czasie tego śmiesznego agility, oświeciło mnie ( w sumie dosyć pózno;p) , że oba moje psy mają poważny problem z zostawaniem na starcie. I teraz biedne kundle na spacerku trenują komendę zostań;p

Po przygodzie z agility, już nic nie było mi straszne i postanowiłam pofrisbować z Asta :)
Suka przy frisbee jest genialna i w sumie lepiej ode mnie wie o co w tej zabawie chodzi.
Genialnie łapała moje tragiczne rzuty, i w ogóle była perfekcyjna. I latała! Mimo tego cholernego piasku, łapała dyski mając cztery łapy w gorze!

Pomiędzy pokazami wybraliśmy się na plaże, gdzie Astowa pierwszy raz wykąpała się w morskiej wodzie, a nawet F dał sie namówić na zmoczenie swojego futra (odpowiednim motywatorem była piłka.)

Wróciliśmy do domu z mnóstwem cennych doświadczeń oraz jedną cenną wskazówką co zrobić, aby A. nie wymuszała wszystkiego szczekaniem.
Natalia to działa!

Dwa psy pod jednym dachem.

2011-06-03T03:40:00.000-07:00

Zawsze zazdrościłam osobom mającym dwa lub jeszcze większą ilość psów.

Posiadając psiego gbura, delikatnie mówiąc nie przepadającego za innymi przedstawicielami swojego gatunku, głęboko zastanawiałam się nad kolejnym czworonogiem.

Pojawienie się u nas As przebiegło ku mojemu zaskoczeniu zupełnie bezproblemowo.

Początkowo F. próbował małą Aste ignorować. Co było dosyć utrudnione, gdyż ona chodziła za nim krok w krok.

Na tę chwilę ich relacje układają się znakomicie. Oczywiście zdarza się, ze pokłócą się o coś. Ot jak w rodzinie.

Bawić się ze sobą raczej nie bawią - no chyba, że w domu, ale nie oszukujmy się, mały F nie jest najlepszym kompanem do zabawy. Ani nie jest taki szybki, ani taki zwrotny aby dogonić As, więc zabawa z nim według Asty wieje nudą.

Dwa psy w domu, to z pewnością większy fun. W kupie zawsze razniej. I zdecydowanie fajniejsze życie zarówno dla psów jak i własciciela.

W małym ciele wielki duch.

2011-06-03T02:59:00.000-07:00

Fuksowaty niepozorny pies o wielkim charakterze. Mały, szybki i kudłaty. ;p Udowodnił, że głęboko zakorzenione nawyki da się zmienić. Pokazał, że sercem i pasją da się pokonać nawet koszmarne warunki fizyczne.
I nawet wiek, nie jest tu przeszkodą.
Jestem wielką szczęściarą, że posiadam taki fajny egzemplarz psiej osoby w domu.

Fuks nie jest ideałem i raczej nigdy nim nie będzie, ale przez to, życie z nim jest znacznie ciekawsze. Nuda z nim z pewnością mi nie grozi.

Astowa

2011-06-02T10:03:00.000-07:00

Upragniona, długo oczekiwana, w pełni zaplanowana...
Mnóstwo energii w chudym ciele - to własnie Asta ;)
Zawsze radosna, czasami nieznośna,
Maniak wszelkich piłek.

Ale, to co najbardziej w niej lubie to, to , że obojętnie co robi to wklada, w to cale serce.
Obojętnie czy to jest pogoń za pilką czy za frisbee, agility czy glupie sztuczki to zawsze jest tak samo zaangażowana.

Jak to wszystko sie zaczelo :)

2011-06-02T05:38:00.000-07:00

Ano zaczęlo sie tak, że zachcialo mi sie psa. Jako studentka, z małą ilością czasu stwierdziłam, że najlepszy dla mnie będzie jakiś mały i stary pies. ( co miało sie wiązać z tym, ze ma być również malo absorbujący).

I w ten oto sposób przybył do mnie prosto ze szczecińskiego schroniska Fuks o siwej mordzie.

Tą siwizną chłopak mnie zmylił bo w ostatecznym rozrachunku okazało się, ze wcale nie jest taki stary za jakiego go uważałam i wcale, ale to wcale nie jest niemrawy jakim miał być.

W ten oto sposób stałam się właścicielką malego, aktywnego agresora, z którym sobie rady nie dawałam.

Zaczęłam szukać jakiegoś sposobu na ogarnięcie psa i tak trafiłam na agility, co było strzałem w dziesiątke.

W międzyczasie rozpoczęła sie intensywna resocjalizacja Fuksowatego i teraz mam całkiem fajnego kudłacza, którego praktycznie jestem w stanie zabrać wszędzie i pracować z nim w każdym miejscu oraz w każdych warunkach.